Zâhirde ne görürsün?
Bir yüz, bir söz, bir duruş belki…
Ama ya içi?
Kalbinin kıyısına hiç uğradın mı?
Bir insan susuyorsa,
belki kelimeleri yorgundur.
Gülüyorsa,
belki ağlamaktan usanmıştır.
Yargıladığın her duruş,
belki bir sabrın kalıntısıdır.
Beğenmediğin her bakış,
bir acının penceresidir.
Zâhire bakma sadece,
her insanın içinde bir kitap saklıdır.
Bazısı okunmamış,
bazısı da sessizce yırtılmıştır.
Anlamak istiyorsan,
göz yerine kalbini kullan.
Çünkü hakikat,
her zaman görünene sığmaz…
Besranur Cancan
