“Yolcuya Selam Olsun”
Kar üstünde izlerin kaldı,
Rüzgâr bile adını fısıldar hâlâ.
Bir dağın sessizliğinde sustu sözlerin,
Ama yankın iner yüreklere, damla damla.
Duruşun bir bayrak gibi göklerde,
Eğilmedi başın, bükülmedi sözün.
Bir dava adamıydı yüreğin,
Ve o yürek, millet diye attı her gün.
Soğuk geceler şahit kararlılığına,
Fırtınalar eğemedi iradeni.
Bir iz bıraktın zamana inat,
Silinmez artık, geçse de seneler seni.
Gittin belki bir bahar vakti,
Ama kış gibi düştü haberin içimize.
Bir ömürlük susuş kaldı ardından,
Ve bir dua yükselir her daim göğe.
Ey yolcu, yolun nura varsın,
Ardında kalanlar seni unutmaz.
Adın bir emanettir bu vatana,
Ve o emanet, kalplerde solmaz…
Remziye Bürlükkara Eker
