Yolcu Yolunda Gerek - II
Belki bundan sonra, belki senden sonra,
Adam olur bu asi yürek.
Dersini alır bu sevdadan,
Ve bir daha boyundan büyük engin denizlere asılmaz bu kürek.
Yarın bu saatlerde ben yollarda olacağım.
Sen, kim bilir kaçıncı uykunda,
Masal mavisi bir rüyada olacaksın.
Elbette o korsan yüreğin yine pusuda.
Ama ilk defa, sesimi duyamayacaksın.
Sitemlerim sahipsiz,
Soruların cevapsız kalacak.
Belki ilk defa, içini kemirecek yokluğum.
Tanımadığın bir korku,
İçini saracak.
Ve ilk defa, kendinle hesaplaşacaksın.
Ne oldu? Ne oluyor?
Ne olacak sonra?
Bir gözün kör, bir kulağın sağır,
Bir ayağın kırık, bir kolun kesik;
Düşeceksin yollara…
Yarım bir baştan, başa eksik.
Bütün duvarlar üzerine yıkılacak!
Belki ilk defa,
“Unutuldum,” diyerek yüreğin sızlayacak.
Ve sen bu şiiri okurken,
Ayrılığımız çoktan başlamış olacak.
Belki de ilk tesellin,
Belki de son tesellin,
Sana yazdığım bu son şiir olacak.
Ve sakın unutma,
Bütün şehirler uyur,
Ama bu şehir uyumaz!
Bir gün bütün sevenlerin unutur seni,
Ama bu şair yürek,
*Asla unutmaz* .
Filiz Kaya
