1) Yoğunluk ve Randevu Sorunları
MHRS’de randevu bulma güçlüğü, özellikle cildiye, göz, ortopedi, psikiyatri gibi branşlarda yaygındır.
Doktor başına düşen hasta sayısı fazladır.
Poliklinik muayeneleri çok kısa sürebilmektedir.
2) Sağlık Çalışanlarının İş Yükü
Doktorlar ve hemşireler uzun saatler çalışmaktadır.
Fiziksel ve psikolojik tükenmişlik (burnout) yaygındır.
Bu durum hizmet kalitesini ve iletişimi olumsuz etkileyebilir.
3) İletişim ve Hasta Memnuniyeti Sorunları
Hekim–hasta iletişimi bazen yetersiz kalır.
Hastalar yeterince bilgilendirilmediğini hissedebilir.
Şikâyet ve geri bildirim mekanizmaları her zaman etkili çalışmayabilir.
4) Özel Hastanelerde Ücret Sorunu
SGK’lı olunsa bile yüksek ilave ücretler talep edilebilir.
Ücretler her hasta için şeffaf olmayabilir.
Maddi durumu iyi olmayanlar için eşitsizlik yaratır.
5) Bölgesel Eşitsizlikler
Büyük şehirlerde hastane ve uzman sayısı fazlayken,
Kırsal ve küçük şehirlerde uzman hekim eksikliği görülebilir.
Bazı ileri tetkikler için başka şehre sevk gerekebilir.
6) Acil Servislerde Yoğunluk
Acil servisler, gerçek acil olmayan hastalar tarafından da sık kullanılır.
Bu durum gerçek acil vakaların beklemesine neden olabilir.
Uzun bekleme süreleri hasta memnuniyetini düşürür.
7) Yönetim ve Sistemsel Sorunlar
Performans sistemi, niceliği (hasta sayısını) kaliteye göre öne çıkarabilir.
Bürokratik işlemler zaman kaybına yol açar.
Sağlık politikalarının sık değişmesi uyum sorunları yaratır.
8) Sağlıkta Şiddet
Sağlık çalışanlarına yönelik sözlü ve fiziksel şiddet önemli bir sorundur.
Çalışanların motivasyonunu ve güvenliğini olumsuz etkiler.
Bu durum hizmet kalitesine dolaylı olarak yansır.
Kısa Özet
Türkiye’de sağlık sistemi erişilebilir ama yoğun,
hastaneler modern ama çalışanlar yorgun,
hizmet yaygın ama kalite her yerde eşit değil.
