Sokakların Sessiz Çığlığı Onlar da Bu Dünyanın Emaneti
Bir sokak düşünün. İnsanlar gelip geçiyor, kornalar çalıyor, vitrinler ışıldıyor. Ama o sokakta gözden kaçan bir çift göz var: titreyen, aç, susuz ve belki yaralı. Sessizce bize bakıyor. Ne bir çığlık atabiliyor ne de derdini anlatabiliyor. İşte o gözler, bize emanet edilen sokak hayvanlarının gözleridir.
Her canlının yaşamaya hakkı vardır. Fakat biz insanlar çoğu zaman bu hakka sadece insanlar özelindeymiş gibi davranıyoruz. Oysa sokaktaki bir kedi, bir köpek ya da susuzluktan bayılan bir kuş da bizimle aynı dünyayı paylaşan birer candır. Onlar da acı çeker, onlar da sevgi ister. Ve en önemlisi, onlar da korunmak ister.
Hayvanlara merhamet, sadece bir iyilik göstergesi değil, insanlığın aynasıdır. Bir toplumun vicdanı, sokakta açlıktan ölen hayvana karşı ne yaptığıyla ölçülür. Bir çocuğa hayvan sevgisi aşılamak, ona yalnızca bir canlıyı sevmeyi değil; sorumluluğu, şefkati ve yaşamı öğretmektir.
Ne yazık ki bazıları hâlâ hayvanları tehdit olarak görmekte, zarar vermekte, hatta öldürmektedir. Oysa bir kâse su koymak, bir kap mama bırakmak, soğukta battaniye sermek bir insanı fakir yapmaz; aksine yürek zenginliğini gösterir. Çünkü merhamet, parayla değil vicdanla ölçülür.
Unutmayalım, biz doğayı paylaşıyoruz. O ağaçta ötüşen serçe, o sokak köşesinde bakan köpek, o kaldırım taşına kıvrılmış kedi bu dünyanın sessiz ortaklarıdır. Onların sesi olamazsak, insanlığımızı da yitiririz.
Haydi, bir adım atalım. Sokak hayvanlarına sahip çıkalım. Çocuklarımıza bu canlara saygıyı öğretelim. Çünkü dünya sadece insanlara ait değil. Ve en önemlisi: Sessiz kalmak, bazen en büyük zulümdür.
Yapımcı -Yönetmen Selman Karakuş
