İstanbul..
Yoruyorsun,
Yordukça bağlıyorsun.
Ben susuyorum,
Sen konuşuyorsun..
Kapandıkça içime,
Üstüme üstüme geliyorsun.
Bitmez bende hüzünler,
Kaygılarımı biliyorsun.
Ahh Istanbul,
Bir yanda sen,
Bir yanda Bingöl.
Dışım cehennem,
İçimde tutunduğum iki gül.
Penceremde üşüten Aralık,
Gözlerimde beynimin sancısı..
Istanbul,
Büyülü şehir, kara sevdam.
Bingöl,
Düş sancım, hayat menba’m.
Istanbul,
Yediveren can, gül ve bir içim su.
Bingöl,
Yüreğimdeki sıcacık tandır buğusu.
Istanbul’um,
Olmazım da olmazım
Bingöl’üm,
Ruhumdaki solmazım.
Pencerem,
Düşlerim ile aramdaki perdem
Buğulu bir saydamlık
Sönük odamın ışıkları
Ve camda titreyen gölgeler
Penceremden ötesi Istanbul
Rengarenk bir silüet
Muhteşem bir güzellik
Dallarda iç ısıtan buz kırağı
Yürekte sevda aklığı
Ölgün ışıklar altındaki masal diyarı
Ve ben, düşünüyorum öylece
Bir yanda Istanbul
Bir yanda Bingöl
Ve ortada kalan ben
İçimde çığlık çemberi
Sonrası mı?
Sonrası ben ve düşlerim
Bir de ruhuma dost hüzünlerim.
Istanbul gözümün nuru
Bingöl gönlümün süruru
Istanbul,
Büyülü şehir, kara sevdam.
Bingöl,
Düş sancım, hayat menba’m.
Istanbul,
Yediveren can, gül ve bir içim su.
Bingöl,
Yüreğimdeki sıcacık tandır buğusu.
Istanbul’um,
Olmazım da olmazım
Bingöl’üm,
Ruhumdaki solmazım.
İstanbul’um Ahh istanbul’um
Bu Gönül hem sana
Hem Bingöl’e meftun.
Yazar- Şair
Ferhat USLU
