Hüznümü Bıraktığım yerdeyim
Hüznümü
Bıraktığım yerdeyim
Üşümüş çiçeklerim
Kar yağmış yapraklarına
Usulca dokunuyorum
Yalnızlığın ve terkedilmişliğin
Ürkekliğini hissediyorum.
Öpüyorum
Kar tutmuş yapraklarını
Çiçeklerimin.
Hüzün ve Sevgi
İnsan oluşun gerçeği
Değil mi ki!
Kaderi yoğuran keder
Ruha ışık olan hüzün
Kalbin sıratı sevgi
İçimde deli duygular
Dışarıda zemheri ayaz
Gecenin ürkütücü sessizliği
Beynimde bin türlü uçurumlar
Yüreğim yangın yeri
Sokak lambaları ışığında
Isınan kar taneleri
Eriyen ben miyim
Yoksa kar taneleri mi!
Bilemiyorum.
Film şeridi gibi akıyor
Hayatın tüm serencamı
Kar çiçekleri eşliğinde
Sessizlik ve gece
Kış ve Ocak
Beyaz ve kar
Ey yar!
Kar bakışlı yar
Yar bakışlı kar
Her yerde kar
Kar’da yar var
Düşlerimin üstüne
Usul usul yağan kar
Yazar-şair
Ferhat USLU
