Hayat bir koşuşturma, bir devinim,
Sabah güneşiyle başlar telaşlar,
Gecenin sessiz kollarında biter,
Ama hep bir döngü, hep bir çember…
Koştuk sokaklarda, hayaller peşinde,
Kimi zaman güldük, kimi zaman ağladık.
Düşerken kalktık, yorulduk çoğu kez,
Ama hiç vazgeçmedik, geçemezdik.
Hayat dediğin sınav üstüne sınav,
Çemberin her bir köşesi bir sır,
Kimi umut, kimi kırık bir hatıra,
Ama hep öğrenmek var sonunda.
Seninle geçtik yolları, yokuşları,
Aşkımızla büyüttük her zorluğu,
Dudaklarımızda sabrın türküsü,
Yüreklerimizde hayatın yankısı.
Hayatın çemberinden geçtik aşkım,
El ele, yürek yüreğe, göz göze.
Çember tamamlandı, izler kaldı geride,
Ama senle her şey bir başka güzellikte.
Yazar: Fatma Feyza Vorolgüneş
