Gözler diyorum, ne çok şey söyler oysa,
Dil susar, derin bir sessizliğe çekilir,
Harf harf, kelime kelime doldurur bakışlar,
Bir lisan öğretir; sevgiyi, öfkeyi, sabrı…
Bir merhamet akar bazen o bakışlardan,
Küskünlüğün sessiz çığlığı duyulur,
Kırgınlıkların derin yankısı hissedilir,
Ama bir bakış, bin kelimeye eşdeğerdir.
Bak, sabırla yüklü bir çift göz,
Sana hayatın fısıldadığı dersleri anlatır.
Kırmamalı, incitmemeli diyor,
Zira gözler, kalbin aynasıdır.
İnsanlar dillerini konuştursa ne fayda?
Derin bakışlar yeter anlayana,
Çünkü yürekler ne derse desin,
Gözlerden saklanamaz gerçeğin özü.
Öfkenin alevini söndüren,
Sevginin sıcaklığını yayan,
Karanlıkları aydınlatan bir bakış,
Hayatın lisanını öğretir bizlere.
Gözler diyorum, konuşur oysa,
Sözler bir yerde tükenir,
Ama bakışlar, sonsuz bir hikâye fısıldar,
Anlayana… Anlayan kalplere.
Yazar: Remziye Büllükkara Eker
