Filistin - Ferhat Uslu
Filistin
Bir buruk hikayedir
Budanmış
Kısıtlanmış
Bir yeryüzü cehennemine
Mahkum edilmiş Filistin
Ne göğü mavi
Ne toprağı yeşil
Ne de penceresi güneşli
Yaşamla ölüm arası
Sırat çizgisindeki döngü
Bombalanmış sokaklara
Dağılmış ölü canlar
Bir bir öldükçe
Binlerce doğanlar
Ahhh
Filistin’li çocuk
Sen ateşler altında
Korkusuz ve cesur
Ben güvenli limanlarda
Korkulu rüyalar görüyorum.
De şimdi,
Hür olan ben miyim?
Yoksa sen mi?
Cehennemi yaşayan
Ben miyim?
Yoksa sen mi?
Zihnim kızgın sac gibi
Buharlaşıp yok oluyor
Kar tozlağı gibi kelimeler
Dayanamıyorum,
Teskin olamıyorum
Ve dahi
Teselli bulamıyorum.
Allah’ım,
Hangi çağa düştüm ben
Yarattıkların
İnsan gibi değil,
Kuru Kalabalıklar
İblisin yönettiği kuklalar
Siz,
Eyyy İnsanlar!
Kimsiniz siz,
Nesiniz
Necisiniz siz!
Neden susuyorsunuz,
İnsanlık mı öldü?
İnsanlığınız mı öldü?
Biliniz ki,
Filistin’de Gazze’de
Arşa değen her çığlık
Her bir feryat
Sizi de bizi de
Cümle alemi de yakacak.
Sen
Filistin’li masum çocuk
Bakma öyle yüzüme
Gözüne değecek yüzüm yok.
Sen tutundukça
Sabrın acı çiçeklerine,
Ve bekledikçe ümidi
Ümmet-i Muhammed’den
Muhammed-i bir silkiniş
Sergilenemedi ümmetten.
Sen uyudukça Müslüman
Ölüm
Filistin’de pusuda
Ölüm
Filistin’de içilemeyen suda
Ölüm
Filistin’de öpülen kurşunda
Ölüm
Filistin’de Anne koynunda
Ölüm
Filistin’de her çocuğun yüreğinde
Allah’ım,
Utanıyorum
Ve dahi içten içe yanıyorum
Sana aşikardır ahvalim
Değdikçe masumlarının tenine
Her bir kurşun
Acısı deler tenimi
Sanki kemiklerimden
Alev damlaları akıyor gibi
Yarabbi,
Sen ki
El Cebbar’sın
Sen ki
El Muntekim’sin
Tutuştur gökyüzünü
Bir şafak vakti
İndir ebabillerini
Yağmur gibi
Zalimlerin üstüne
Yansın dünya
Yansın insanlar,
Ve belki de o vakit
Rızan üzre
Küllerinden doğacaktır
Yeniden insanlığımız.
Ferhat Uslu
