Gökyüzü Avuçlarımda
Kader dediğin şey, avuçlarımda bir gökyüzü; Kimi zaman yıldızları seyrederim, kimi zaman bulutların gölgesindeyim. Uçmak mı? Evet, isterdim elbet, Ama rüzgâr bazen ters eser, Kanatlarım yorgun, kalbim kırgın, Yüklerim ağır, sessizlik yakınım. Gece olunca fısıldarım kendime; “En çok kendi sözlerinle yazılırsın,” Ama ne zor, ne acı bunu söylemek, Kendi kelimelerim bazen keskin, bazen yara. Affetmek? […]
Read More
