Ben annemin kızıydım,
Sıcak bir yuva, saçlarıma dokunan bir el,
Masallar anlatan bir sesin huzuru,
Ama hayat zorluklarla doluydu,
Ve ben büyüdüm, sessizce, sabırla.
Hayatın fırtınaları vurdukça,
Bir ağacın kökü gibi sağlam durdum.
Anneme sığınarak öğrendim sevgiyi,
Ama bir oğul gibi omuzladım yükleri,
Hayat beni hem kız, hem oğul yaptı anneme.
Kimi zaman gözyaşlarını sildim,
Kimi zaman gülüşlerimizi çoğalttım.
Anneme bir evlat oldum;
Hem güçlü, hem narin,
Hem çocuk, hem koruyucu.
Annemin kızıydım,
Şefkatin ve masumiyetin simgesi.
Annemin oğluydum,
Güç ve sabrın kalkanı.
Hayat beni iki yana döndürdü,
Ama bir tek şey değişmedi:
Anneme olan sevgim,
Hem kızı, hem oğlu olmamın gururu.
Yazar:Filiz Kaya
