Sessizce akarken bile bir hikâye taşır her damla;
Kimi pişmanlığı anlatır, kimi özlemi,
Kimi ise adını bile koyamadığın bir sızıyı.
Ama bazen de tam tersine,
Unuttuğunu sandığın her kırığı alıp önüne koyar.
Kanatır, hatırlatır, yakar.
Anılar hiç beklemediğin anda gelir, kapıyı çalmadan.
Bazen yalnızca ağlamak örter yaranı;
Bir süreliğine de olsa seni sarar,
Seni yumuşatır,
Seni sessizliğine bırakır.
Sadık VAROLGÜNEŞ
