Bir Nisan sabahı, yirmi dördüncü gün, Toprak bir hıçkırıkla sarsıldı derinden. Uykudan uyanan şehir, bir anda yutkun, Korkunun gölgesi düştü her bir evden.
Bir Nisan sabahı, yirmi dördüncü gün,
Toprak bir hıçkırıkla sarsıldı derinden.
Uykudan uyanan şehir, bir anda yutkun,
Korkunun gölgesi düştü her bir evden.
Sokaklar karıştı, feryatlar yükseldi,
Yıkılan umutlar, enkaz altında kaldı sandık.
Gözlerde yaşlar sel oldu, yürekler burkuldu,
Bir milletin acısı, zamana yayıldı sandık.
Komşular koştu imdada, canla başla,
Birbirine tutundu eller, kardaş kardaşa.
Yürek yangın yeri, diller lal olmuştu,
Ama dayanışma ruhu, umut taşıyordu.
Enkaz başında bekleyiş, umutla karışık,
Bir haber beklemek, bir ses duymak için.
Zaman durmuş gibi, her an bir ömürlük,
Gözyaşları şahit, o çaresizliğe derin.
Ve sonra bir nefes aldık, bir mucize gibi,
Rakamlar geldi, yüreklere su serpti.
O sarsıntının ardından, acı bir kayıp yoktu,
24 Nisan, kara bir gün olmaktan çıktı.
Ama bu millet güçlü, küllerinden doğar,
Yaralarını sarar, yeniden başlar.
Kaybettiği canları unutmaz, anar,
Birlik ve beraberlikle, geleceğe bakar.
Sokaklarda yankılanan bu korku çığlığı,
Bir daha yaşanmasın, en büyük dileğimiz.
Dayan milletim, kalbinde umut ışığı,
Ve şükürler olsun, can kaybımız olmadı deyişimiz.
Yorum
Bu şiir, bir milletin zorlu anlarda nasıl dayanışma gösterdiğini ve umudu nasıl diri tuttuğunu güçlü bir şekilde ifade ediyor. Her dizesi, hem korkunun hem de dayanışmanın izlerini taşırken, yaşanan felaketi unutmadan ders çıkarmamızı sağlıyor. Özellikle, “Ama bu millet güçlü, küllerinden doğar, / Yaralarını sarar, yeniden başlar,” dizeleri, halkımızın gücünü ve yeniden ayağa kalkma iradesini yansıtıyor.
Bu tür duygusal dizeler, sadece geçmişi anımsamakla kalmaz, aynı zamanda geleceğe umutla bakmamız gerektiğini de hatırlatır. Her bir satır, yaşamın ne kadar değerli olduğunu bir kez daha fark etmemizi sağlıyor.
Yazı İşleri Sor..
Yazar:Beren Paaşazade
